Jacqueline (niet haar echte naam) kwam bij mij voor een sessie. Tijdens ons gesprek hadden we het over iets wat op het eerste gezicht heel onschuldig leek: voetbal.
Al zolang ze getrouwd zijn, kijkt haar man graag naar voetbal. Vroeger was dat alleen op zondagavond, maar tegenwoordig is er bijna altijd wel een wedstrijd of sportprogramma op televisie. Jacqueline gunde hem dat ook. Vaak keek ze zelfs mee, hoewel ze er eigenlijk weinig aan vond.
Toch gebeurde er iedere keer hetzelfde zodra hij naar een voetbalzender schakelde. Er kwam een golf van irritatie omhoog. Zonder er echt over na te denken, maakte ze steevast dezelfde opmerkingen:
"Ze lopen allemaal achter dezelfde bal aan...
en als ze hem eindelijk hebben,
schoppen ze hem weer weg.
Wat is daar nu leuk aan?"
Haar man reageerde er nauwelijks meer op. Hij was eraan gewend geraakt en bleef rustig naar de wedstrijd kijken. Maar juist dat maakte Jacqueline nog bozer. De sfeer sloeg om en een ontspannen avond samen veranderde telkens weer in spanning en frustratie.
Toen we tijdens de sessie onderzochten wat er werkelijk gebeurde, bleek dat voetbal helemaal niet het probleem was.
Op het moment dat haar man zijn aandacht op de televisie richtte, werd er onbewust een oude pijn geraakt. Een pijn die veel ouder was dan haar huwelijk.
Als kind had Jacqueline zich regelmatig niet gezien en niet belangrijk gevoeld. Ze verlangde naar aandacht, nabijheid en het gevoel ertoe te doen. Dat verlangen was nooit echt vervuld.
In het hier en nu reageerde ze daarom niet als de volwassen vrouw die ze was, maar vanuit het gekwetste kind in zichzelf. Haar boosheid was eigenlijk een beschermingsmechanisme. Zolang ze boos kon zijn op haar man, hoefde ze de diepere pijn van afwijzing en eenzaamheid niet te voelen.
Samen hebben we die oude laag voorzichtig onderzocht. Ze gaf ruimte aan de emoties die jarenlang waren weggestopt en kon de pijn eindelijk erkennen en doorvoelen. Vanaf dat moment veranderde er iets.
Niet omdat haar man stopte met voetbal kijken, maar omdat het voetbal haar niet langer raakte.
Ze voelde zich niet meer afgewezen wanneer hij een wedstrijd opzette. De oude wond was niet langer de bril waardoor ze naar het heden keek.
Nu kan ze haar man met een glimlach voetbal laten kijken, terwijl zij iets anders gaat doen of gezellig meekijkt. Niet omdat ze zichzelf wegcijfert, maar omdat ze van binnen weet dat zijn liefde voor voetbal niets zegt over haar waarde.
Welke 'voetbalwedstrijd' triggert jou?
Iedereen heeft wel een situatie die veel heftiger binnenkomt dan eigenlijk nodig lijkt. Juist daar ligt vaak de sleutel naar een oude pijn die gezien wil worden.
Wil je ontdekken wat jouw emoties je proberen te vertellen? Neem vrijblijvend contact met me op. Ik help je graag om de oorzaak achter je reactie te vinden, zodat je niet langer vanuit oude pijn hoeft te leven, maar vanuit rust en vertrouwen.
→ HIER kun je contact met me opnemen.
Veel liefs,
Susanne
#relatie
#voetbal
#studiosport
#aandacht
#behoefteaanaandacht
#afweermechanisme
#valsemacht
#oudepijn
#emotioneelverwaarloosdekind
#ontwarjeemoties
#regieoverjeleven
#voorrustinjehoofd
#elysioneft
